Hoe Italië de status van «Grote Natie» heeft verdiend
Door: Manlio Dinucci
Op 24 maart 1999 om 20.35 uur heropende de sessie van
de Italiaanse senaat met een mededeling van de achtenswaardige Sergio
Mattarella, die toen vicevoorzitter was van de regering D'Alema (Ulivo, PdCI,
Udeur) - «Geachte senatoren, we zijn door de persbureaus op de hoogte gebracht
dat NAVO-operaties om 18.45 uur zijn begonnen. »
Op dat moment hadden de bommen die waren gelanceerd
door de F-16's van het Amerikaanse 31st Squadron, dat was vertrokken uit Aviano
(Frioul), Pristina en Belgrado al geraakt. Nieuwe golven Amerikaanse en
geallieerde jachtbommenwerpers kwamen vanuit andere Italiaanse bases.
Op deze manier, en in strijd met de Grondwet
(artikelen 11, 78 en 87), werd Italië meegesleurd in een oorlog waarover de
regering het Parlement pas inlichtte nadat de oorlog al was begonnen en de
persbureaus het nieuws al hadden gepubliceerd.
Twintig dagen vóór de aanval op Joegoslavië - zoals
hij zelf vertelde in een interview met Il Reformista (24 maart 2009) - was
Massimo d'Alema naar Washington geroepen, waar president Clinton deze stelling
uitsprak: «Italië is zo dicht bij het theater van oorlog dat we u niet zullen
vragen om deel te nemen aan de militaire operaties, maar alleen om uw bases
beschikbaar te stellen aan ons ».
D'Alema had op arrogante wijze geantwoord: «Wij zullen
onze verantwoordelijkheden nemen op hetzelfde niveau als de andere landen van
het Bondgenootschap», wat betekent dat Italië niet alleen zijn bases ter
beschikking zou stellen voor de oorlog tegen Joegoslavië, maar ook zijn
jachtbommenwerpers. Dus 54 Italiaanse vliegtuigen namen inderdaad deel aan de
bombardementen en vielen de doelen aan die werden aangegeven door het
Amerikaanse commando.
«Morally, het was de juiste beslissing, en ook de
manier om onze rol volledig te aanvaarden», legde D'Alema in het interview uit.
«In termen van het aantal vliegtuigen waren we de tweede alleen voor de VS.
Italië is een grote natie, en we moeten niet verrast zijn door onze betrokkenheid
bij deze oorlog, "verklaarde hij in juni 1999, in zijn rol als voorzitter
van de Raad, erop wijzend dat dit voor de piloten een" grote menselijke en
professionele ervaring was geweest " ».
Italië speelde dus een primaire rol in de oorlog tegen
Joegoslavië. Het grootste deel, 1100 vliegtuigen, steeg op vanaf Italiaanse
bases die in 78 dagen tijd 38.000 missies uitvoerden door 23.000 bommen en
raketten (veel van hen met verarmd uranium) te laten vallen op Servië en wat nu
Kosovo is.
Deze missies dienden om het hele systeem van de
Amerikaanse en NAVO-bases in Italië te activeren en te testen, ter
voorbereiding op de versterking voor de komende oorlogen. De volgende oorlog op
de lijst was die tegen Libië in 2011.
Terwijl de oorlog tegen Joegoslavië nog aan de gang
was, nam de D'Alema-regering op de NAVO-top van 23-25 april 1999 deel aan
Washington, waardoor het nieuwe strategische concept operationeel werd. De NAVO
werd omgevormd tot een bondgenootschap dat haar leden opriep om "operaties
van riposte uit te voeren naar de crises die niet zijn voorzien in artikel 5,
buiten het territorium van het Bondgenootschap".
Dat was het begin van de uitbreiding van de NAVO naar
het Oosten. In twintig jaar tijd, na de Joegoslavische Federatie vernietigd te
hebben, groeide de NAVO van 16 naar 29 staten (30 als het nu ook Macedonië
omvat), en verspreid zich steeds dichter en dichter naar de grenzen van
Rusland.
Tegenwoordig strekt het «Noord-Atlantische gebied»
zich uit tot in de bergen van Afghanistan en zijn er Italiaanse soldaten
aanwezig die bevestigen wat D'Alema met trots definieerde als de «nieuwe status
als een grote natie» die Italië twintig jaar geleden verdiende door deel te
nemen aan de vernietiging van een land dat Italië of zijn bondgenoten niet had aangevallen
noch zelfs bedreigd.
il manifesto, 25 March 2019
Nederlandse
Vertaling: Martien
De oorlog tegen
Joegoslavië zal een van de thema's zijn van het internationale symposium ter
gelegenheid van het 70-jarig bestaan van de NAVO.
Het thema «Joegoslavië - 20 jaar later - de oorlog als
grondlegging van de op te richten nieuwe NAVO» zal met videodocumentatie worden
gepresenteerd op het internationale symposium «70-jarig jubileum van de NAVO -
wat is het historisch record? Verlaten van het oorlogssysteem nu », dat op 7
april in Florence zal plaatsvinden in (Cinema Teatro Odeon, Piazza Strozzi,
10.15 uur - 18.00 uur). Een van de andere thema's is «Europa in de frontlinie
van een nucleaire confrontatie. »
Sprekers: M. Chossudovsky, directeur van Global
Research (Canada); V. Kozin, politiek-militair expert van het Russische
ministerie van Buitenlandse Zaken; Ž. Jovanovi, voorzitter van het Forum van Belgrado (Servië); D.
Johnstone, essayist (VS); Paul Craig Roberts, economist (VS). Onder de Italiaanse sprekers: A. Zanotelli, G. Strada, F. Cardini, F. Mini,
G. Chiesa, A. Negri, T. Di Francesco, M.Dinucci.
Organisatoren: Comitato No Guerra No Nato and Global
Research, met Pax Christi, Comboniani, WILPF en andere deelgenoodschappen. Om
deel te nemen aan het Symposium (geen toegangsprijs), gelieve uw naam en
woonplaats te communiceren aan
G. Padovano: giuseppepadovano.gp@gmail.com
Cel: 393 998 3462
UITNODIGING VOOR HET INTERNATIONALE CONGRES
VANWEGE HET 70e JUBILEUM VAN DE NAVO
No comments:
Post a Comment