
- دنباس و شامات : دو جنگ برای یک هدف. مسدود کردن « جادۀ ابریشم نوین » که باید از سیبری و سپس از اوکراین به اتحادیۀ اروپا عبور کند، رئیس جمهور پترو پروچنکو در 21 سپتامبر به شورای امنیت آمده بود تا تبلیغات آنگلوساکسون را دربارۀ جنگ علیه سوریه و عراق تکرار کند، که هدف از تداوم آن مسدود کردن جادۀ ابریشم تاریخی ست.
آتش بس در سوریه فقط طی هفتۀ جشن («عید») رعایت شد. این آتش یس چندمین آتش بس پس از امضای قرارداد صلح بین ایالات متحدۀ آمریکا و روسیه بود و بیشتر از آتش بس های گذشته دوام نیاورد.
یادآوری رویدادها : در 12 دسامبر سال 2003، رئیس جمهور جرج بوش اعلام جنگ علیه سوریه را امضا کرد Syrian Accountability Act. پس از برخی اقدامات برای تحریک جنگ (گردهمآئی اتحادیۀ عرب در سال 2004، قتل رفیق حریری در سال 2005، جنگ علیه لبنان در سال 2006، ایجاد جبهۀ صلح در سال 2007، و امثال اینها)، نیروهای ویژۀ ایالات متحده در آغاز سال 2011 به اقداماتی دست زدند تا گسترش « انقلاب » درونی را تسهیل کنند. پس از دو بار وتو از سوی روسیه و چین در شورای امنیت، ایالات متحده در ژنو و در غیبت طرفهای سوری به تاریخ 30 ژوئن 2012 صلح را پذیرفت.
نکتۀ نخست :
آنانی که مدعی هستند که جنگ کنونی تجاوز خارجی نیست و آن را «جنگ داخلی» می دانند، نمی توانند پی آمدهای اعلام جنگ رئیس جمهور آمریکا جرج بوش را در سال 2003 توضیح دهند و بگویند چرا قرارداد صلح در سال 2012 بین قدرتهای بزرگ و بی آن که طرفهای سوری در آن حضور داشته باشند به امضا رسید.
از امضای قرار داد صلح در 4 سال پیش از این، با وجود تلاشهای متعدد برای حل مسائلی که دربارۀ آنها وزیر امور خارجۀ امریکا جان کری و همقطارش سرگئی لاوروف رو در رو گفتگو کرده بودند.